fbpx
Zij is het perfecte voorbeeld dat je van grijs muisje een prachtige bloem kunt worden. Anke is ervaringsdeskundige en samen met de opleidingen die ze heeft gevolgd, is er een mix ontstaan wat mensen leidt naar hun persoonlijk succes.

Een aantal weken geleden ben ik op een workshop geweest. En als je me al een beetje volgt kun je al raden dat het natuurlijk paard gerelateerd was. Hier was ik om weer kennis te maken met nieuwe dingen die je je paard zou kunnen aanbieden om het samenwerken met je paard nog leuker te maken. In principe was het privé, maar er was nog een meisje meer, echt een heel lief meisje. Van pak en beet 18 jaar ofzo denk ik en ik heb haar maar heel kort gesproken, maar op de een of andere manier had ik iets met haar, ken je dat? Dat je gewoon iemand ontmoet, ook al is ze een stuk jonger of die persoon een stuk ouder, maar dat je er meteen iets mee hebt en het feit dat ik nu dit jullie ga vertellen, wil mij gewoon zeggen dat ik haar niet los kan laten. Er is iets wat ik niet los kan laten waar ik mee bezig ben. Nou heeft dat natuurlijk ook wel met mijn werk te maken, dat ik veel bezig ben met hoe mensen zich voelen en waar mensen in het leven heen willen. Maar in deze situatie bij dit meisje herkende ik heel veel van mezelf. Alhoewel ik meestal toch wel extrovert ben en zij was heel erg introvert, dat hadden wij niet gemeen, maar het gevoel wat er achter zat, ik denk dat wij daar wel heel veel in gemeen hebben. Tenminste ik herken heel veel van vroeger, mijn vroegere ik,  herken ik in haar tijdens de korte tijd dat ik haar gesproken heb. Zij liep tegen een aantal dingen aan, waardoor ze eigenlijk beperkt werd in haar leven. De dingen die ze leuk vond werden daardoor beperkt. Exact de precieze situatie weet ik niet, want zo lang heb ik nou ook weer niet met haar gepraat  en ik ga er ook niet vanuit dat ze dat zomaar tegen Jan en alleman verteld, als ze iemand nog niet kent. Dat is ook helemaal niet nodig, maar iets zei mij van: “ Goh ik herken, hoe jij jezelf voelt.”

Terug in de tijd waar zelfinzicht nog moest groeien

Mijn herkenning was dat ik vroeger heel erg bezig was met wat mensen van mij vonden en leuk gevonden willen worden door iedereen. maar naar mate je ouder word krijg je wijze lessen en dan kom je er gewoon achter dat dat echt niet gaat!  Alleen, wat ga je dan doen?  Nou ik ben dus heel veel gepest, de basisschool was een mega ramp voor mij.

Gepest door mijn motoriek storing, daardoor kon ik niet functioneren als een gemiddeld kind. Bij wijze van gewoon bijvoorbeeld huppelen en hinkelen ging bij mij dus niet door mijn motoriek. Kon ik deze dingen niet, zonder daar therapie voor te volgen, mijn hersenen eigenlijk moest trainen om dat wel te kunnen. En alleen dan ben je jong en de andere waarmee je in de klas zat waren natuurlijk net zo jong dan wat jij bent.  en je bent uitzonderlijk want er zijn een aantal dingen die je niet kunt, dat word niet begrepen, dat wordt niet begeleid, tenminste in mijn tijd werd dat niet begeleid.  En dan ben je buitenbeentje. Vooral ook, wij hadden woensdagmiddag altijd vrij. Alleen de andere gingen gezellig  met elkaar spelen, maar ik moest naar het ziekenhuis voor therapie. Ik kreeg daar lessen in onder andere in wat ik eerder benoemde, huppelen hinkelen, om de grote hersenen zo te trainen om de functies van de kleine hersenen, even in Jip en Janneke taal, over te nemen.  Bijvoorbeeld praten en tegelijk je vingers na elkaar je duim aantikken, dat ging bij mij niet.

Nou wil ik niet zeggen dat het meisje precies ook dit allemaal heeft meegemaakt, haar aanleiding is waarschijnlijk compleet anders. Nogmaals, ik ken haar situatie niet, maar iets wat ik al gezegd heb, hadden wij gemeen.

Angst hebben voor wat andere mensen van mij vonden. Ik deed mezelf gewoon anders voor dan dat ik in werkelijkheid was, met als gevolg dat ik op een gegeven moment niet eens meer wist wie ik zelf was. Dit wilde ik gewoon eventjes met jullie delen,  want wellicht geeft dit herkenning, natuurlijk iedereen maakt zijn eigen dingetjes in het leven mee. Net zo als dat meisje, heeft een reden waarom zij zo handelde of  zo is zoals ze nu is.  Ervaringen dingen die ze mee heeft gemaakt, wat dan ook, hebben daarvoor gezorgd. Net zoals ik vroeger door de pesterijen een lange weg heb moeten doorstaan of ja doorlopen kan ik beter zeggen, om de mij te vinden die ik op dit moment ben en te mogen omarmen van goh het is helemaal niet erg om anders te zijn. Je hoeft nog niet net zoals de rest alles te kunnen, maar op je eigen manier dingen te leren, die jij wil leren.

Dat heeft dat meisje dus weer wakker geschud bij mi en of zij zich daar van bewust was, ik weet ik niet, maar ik weet wel dat ik gewoon iets met haar had en dat ik het heel belangrijk vond blijkbaar, want ik er een aantal weken later ben ik daar nog steeds mee bezig, op een positieve manier, om weer eens even naar mezelf te kijken. Waarom is dat,? Waarom heb ik dat? Persoonlijke groei en ook weer persoonlijke ontwikkeling die ik daar ook weer uithaal voor mezelf. Want hierdoor  ik kijk weer eens hoe het was en zeker hoe het nu is. en dan heel trots op mezelf kunnen zijn , omdat ik weer eens besef wat ik bereikt heb en dat ik hier sta ondanks alles wat ik heb meegemaakt sta ik hier toch en in de bijhorende video zie je dat ik met mijn eigen paardje die ik aan huis heb staan, wat mijn grootste wens/droom , persoonlijk gestelde doel was.

Wat nou als je gewoontes gaat doorbreken en je persoonlijke doelen gaat stellen?

Moraal van dit verhaal is dat van hoe ver je ook moet komen, wat je ook meemaakt in je leven. Je mag echt kiezen voor jezelf en ga staan voor wie jij bent. Ga op zoek naar wie ben ik en wat wil ik in mijn leven. Ga met volle overtuigingskracht met jouw eigen persoonlijke doelen op zoek naar wat ben ik. Creëer zelfinzicht waar sta ik nu en waar wil ik naar toe, sta op en kom in beweging. Dit gun ik het meisje die ik tijdens de workshop heb leren kennen en dit gun ik jou ook van harte.

 


Popup sluiten

Pin It on Pinterest

Share This
BlogWanneer ik bij toeval herinnerd word aan door mij al gelopen weg in persoonlijke groei